O nas

Zimowy wieczór, stary motek wełny, szydełko po Babci i potrzeba zajęcia rąk – tak powstał mój pierwszy, nieco krzywy, ale bardzo dumny szalik. Od tamtej pory – przepadłam – w oczkach, wzorach, fakturach i zapachu naturalnej wełny.

Z czasem to, co było tylko hobby, przerodziło się w pasję, a pasja w pracę, którą kocham. Każdy projekt to dla mnie historia – robiona ręcznie, z czułością, bez pośpiechu.

Dziś dzielę się tą miłością do dziewiarstwa z innymi. Bo ciepło to nie tylko temperatura – to też emocje, wspomnienia i rzeczy, które powstają z sercem.